in-di-ka-ti-wus

indikatiwus (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: indikatiwus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
indikatiwachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
indikatiwamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
indikatiwempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
indikatiwiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
indikatiwiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
indikatiwommnoga celownikmęski rzeczowy
indikatiwowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
indikatiwówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
indikatiwupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
indikatiwuspojedyncza mianownikmęski rzeczowy
indikatiwuspojedyncza biernikmęski rzeczowy
indikatiwymnoga mianownikmęski rzeczowy
indikatiwymnoga biernikmęski rzeczowy
indikatiwymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz