in-duk-to-rze

induktorze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: induktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
induktorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
induktorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
induktorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
induktorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
induktoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
induktorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
induktorommnoga celownikmęski rzeczowy
induktorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
induktorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
induktorymnoga mianownikmęski rzeczowy
induktorymnoga biernikmęski rzeczowy
induktorymnoga wołaczmęski rzeczowy
induktorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
induktorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz