in-dul-tu

indultu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: indult

słowoliczbaprzypadekrodzaj
indulciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
indulciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
indultpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
indultpojedyncza biernikmęski rzeczowy
indultachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
indultamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
indultempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
indultommnoga celownikmęski rzeczowy
indultowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
indultówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
indultupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
indultymnoga mianownikmęski rzeczowy
indultymnoga biernikmęski rzeczowy
indultymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz