in-dy-cjo

indycjo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: indycja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
indycjapojedyncza mianownikżeński
indycjachmnoga miejscownikżeński
indycjamimnoga narzędnikżeński
indycjąpojedyncza narzędnikżeński
indycjemnoga mianownikżeński
indycjemnoga biernikżeński
indycjemnoga wołaczżeński
indycjępojedyncza biernikżeński
indycjipojedyncza celownikżeński
indycjipojedyncza miejscownikżeński
indycjipojedyncza dopełniaczżeński
indycjopojedyncza wołaczżeński
indycjommnoga celownikżeński
indycjimnoga dopełniaczżeński
indycyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz