in-dy-wi-du-acji

indywiduacji (nazwa pospolita) rzeczownik hom.;psych.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: indywiduacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
indywiduacjapojedyncza mianownikżeński
indywiduacjachmnoga miejscownikżeński
indywiduacjamimnoga narzędnikżeński
indywiduacjąpojedyncza narzędnikżeński
indywiduacjemnoga mianownikżeński
indywiduacjemnoga biernikżeński
indywiduacjemnoga wołaczżeński
indywiduacjępojedyncza biernikżeński
indywiduacjipojedyncza celownikżeński
indywiduacjipojedyncza miejscownikżeński
indywiduacjipojedyncza dopełniaczżeński
indywiduacjopojedyncza wołaczżeński
indywiduacjommnoga celownikżeński
indywiduacjimnoga dopełniaczżeński
indywiduacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz