in-dy-wi-du-alist-ko

indywidualistko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: indywidualistka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
indywidualistcepojedyncza celownikżeński
indywidualistcepojedyncza miejscownikżeński
indywidualistekmnoga dopełniaczżeński
indywidualistkapojedyncza mianownikżeński
indywidualistkachmnoga miejscownikżeński
indywidualistkamimnoga narzędnikżeński
indywidualistkąpojedyncza narzędnikżeński
indywidualistkępojedyncza biernikżeński
indywidualistkimnoga mianownikżeński
indywidualistkimnoga biernikżeński
indywidualistkimnoga wołaczżeński
indywidualistkipojedyncza dopełniaczżeński
indywidualistkopojedyncza wołaczżeński
indywidualistkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz