in-dy-wi-du-ali-zmem

indywidualizmem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: indywidualizm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
indywidualizmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
indywidualizmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
indywidualizmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
indywidualizmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
indywidualizmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
indywidualizmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
indywidualizmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
indywidualizmommnoga celownikmęski rzeczowy
indywidualizmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
indywidualizmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
indywidualizmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
indywidualizmymnoga mianownikmęski rzeczowy
indywidualizmymnoga biernikmęski rzeczowy
indywidualizmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz