in-fi-ni-ti-vie

infinitivie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: infinitivus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
infinitivachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
infinitivamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
infinitivempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
infinitiviepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
infinitiviepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
infinitivommnoga celownikmęski rzeczowy
infinitivowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
infinitivówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
infinitivupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
infinitivuspojedyncza mianownikmęski rzeczowy
infinitivuspojedyncza biernikmęski rzeczowy
infinitivymnoga mianownikmęski rzeczowy
infinitivymnoga biernikmęski rzeczowy
infinitivymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz