in-klu-zyj

inkluzyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: inkluzja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
inkluzjapojedyncza mianownikżeński
inkluzjachmnoga miejscownikżeński
inkluzjamimnoga narzędnikżeński
inkluzjąpojedyncza narzędnikżeński
inkluzjemnoga mianownikżeński
inkluzjemnoga biernikżeński
inkluzjemnoga wołaczżeński
inkluzjępojedyncza biernikżeński
inkluzjipojedyncza celownikżeński
inkluzjipojedyncza miejscownikżeński
inkluzjipojedyncza dopełniaczżeński
inkluzjopojedyncza wołaczżeński
inkluzjommnoga celownikżeński
inkluzjimnoga dopełniaczżeński
inkluzyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz