in-kul-tu-ra-cyj

inkulturacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: inkulturacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
inkulturacjapojedyncza mianownikżeński
inkulturacjachmnoga miejscownikżeński
inkulturacjamimnoga narzędnikżeński
inkulturacjąpojedyncza narzędnikżeński
inkulturacjemnoga mianownikżeński
inkulturacjemnoga biernikżeński
inkulturacjemnoga wołaczżeński
inkulturacjępojedyncza biernikżeński
inkulturacjipojedyncza celownikżeński
inkulturacjipojedyncza miejscownikżeński
inkulturacjipojedyncza dopełniaczżeński
inkulturacjopojedyncza wołaczżeński
inkulturacjommnoga celownikżeński
inkulturacjimnoga dopełniaczżeński
inkulturacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz