in-kwi-zy-to-rem

inkwizytorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: inkwizytor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
inkwizytorpojedyncza mianownikmęski osobowy
inkwizytorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
inkwizytorapojedyncza biernikmęski osobowy
inkwizytorachmnoga miejscownikmęski osobowy
inkwizytoramimnoga narzędnikmęski osobowy
inkwizytorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
inkwizytorommnoga celownikmęski osobowy
inkwizytorowipojedyncza celownikmęski osobowy
inkwizytorowiemnoga mianownikmęski osobowy
inkwizytorowiemnoga wołaczmęski osobowy
inkwizytorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
inkwizytorówmnoga biernikmęski osobowy
inkwizytorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
inkwizytorymnoga biernikmęski zwierzęcy
inkwizytorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
inkwizytorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
inkwizytorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
inkwizytorzymnoga mianownikmęski osobowy
inkwizytorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz