in-no-ple-mie-ńcom

innoplemieńcom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: innoplemieniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
innoplemieniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
innoplemieńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
innoplemieńcapojedyncza biernikmęski osobowy
innoplemieńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
innoplemieńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
innoplemieńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
innoplemieńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
innoplemieńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
innoplemieńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
innoplemieńcommnoga celownikmęski osobowy
innoplemieńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
innoplemieńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
innoplemieńcówmnoga biernikmęski osobowy
innoplemieńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
innoplemieńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
innoplemieńcymnoga mianownikmęski osobowy
innoplemieńcymnoga wołaczmęski osobowy
innoplemieńczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz