in-no-wa-to-rze

innowatorze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: innowator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
innowatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
innowatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
innowatorapojedyncza biernikmęski osobowy
innowatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
innowatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
innowatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
innowatorommnoga celownikmęski osobowy
innowatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
innowatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
innowatorówmnoga biernikmęski osobowy
innowatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
innowatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
innowatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
innowatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
innowatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
innowatorzymnoga mianownikmęski osobowy
innowatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz