in-no-wier-cy

innowiercy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: innowierca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
innowiercapojedyncza mianownikmęski osobowy
innowiercachmnoga miejscownikmęski osobowy
innowiercamimnoga narzędnikmęski osobowy
innowiercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
innowiercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
innowiercemnoga biernikmęski zwierzęcy
innowiercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
innowiercępojedyncza biernikmęski osobowy
innowiercopojedyncza wołaczmęski osobowy
innowiercommnoga celownikmęski osobowy
innowiercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
innowiercówmnoga biernikmęski osobowy
innowiercymnoga mianownikmęski osobowy
innowiercymnoga wołaczmęski osobowy
innowiercypojedyncza celownikmęski osobowy
innowiercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
innowiercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz