in-se-mi-na-to-rem

inseminatorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: inseminator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
inseminatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
inseminatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
inseminatorapojedyncza biernikmęski osobowy
inseminatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
inseminatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
inseminatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
inseminatorommnoga celownikmęski osobowy
inseminatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
inseminatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
inseminatorówmnoga biernikmęski osobowy
inseminatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
inseminatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
inseminatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
inseminatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
inseminatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
inseminatorzymnoga mianownikmęski osobowy
inseminatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz