in-sol-wen-tem

insolwentem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: insolwent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
insolwencimnoga mianownikmęski osobowy
insolwencimnoga wołaczmęski osobowy
insolwenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
insolwenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
insolwentpojedyncza mianownikmęski osobowy
insolwentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
insolwentapojedyncza biernikmęski osobowy
insolwentachmnoga miejscownikmęski osobowy
insolwentamimnoga narzędnikmęski osobowy
insolwentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
insolwentommnoga celownikmęski osobowy
insolwentowipojedyncza celownikmęski osobowy
insolwentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
insolwentówmnoga biernikmęski osobowy
insolwentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
insolwentymnoga biernikmęski zwierzęcy
insolwentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz