in-stru-men-ci-kom

instrumencikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: instrumencik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
instrumencikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
instrumencikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
instrumencikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
instrumencikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
instrumencikimnoga mianownikmęski rzeczowy
instrumencikimnoga biernikmęski rzeczowy
instrumencikimnoga wołaczmęski rzeczowy
instrumencikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
instrumencikommnoga celownikmęski rzeczowy
instrumencikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
instrumencikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
instrumencikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
instrumencikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
instrumencikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz