in-stru-men-ta-cjo

instrumentacjo (nazwa pospolita) rzeczownik muz.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: instrumentacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
instrumentacjapojedyncza mianownikżeński
instrumentacjachmnoga miejscownikżeński
instrumentacjamimnoga narzędnikżeński
instrumentacjąpojedyncza narzędnikżeński
instrumentacjemnoga mianownikżeński
instrumentacjemnoga biernikżeński
instrumentacjemnoga wołaczżeński
instrumentacjępojedyncza biernikżeński
instrumentacjipojedyncza celownikżeński
instrumentacjipojedyncza miejscownikżeński
instrumentacjipojedyncza dopełniaczżeński
instrumentacjopojedyncza wołaczżeński
instrumentacjommnoga celownikżeński
instrumentacjimnoga dopełniaczżeński
instrumentacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz