in-stru-men-ta-to-ra-mi

instrumentatorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: instrumentator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
instrumentatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
instrumentatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
instrumentatorapojedyncza biernikmęski osobowy
instrumentatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
instrumentatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
instrumentatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
instrumentatorommnoga celownikmęski osobowy
instrumentatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
instrumentatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
instrumentatorówmnoga biernikmęski osobowy
instrumentatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
instrumentatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
instrumentatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
instrumentatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
instrumentatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
instrumentatorzymnoga mianownikmęski osobowy
instrumentatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz