in-sty-tu-tem

instytutem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: instytut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
instytuciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
instytuciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
instytutpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
instytutpojedyncza biernikmęski rzeczowy
instytutachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
instytutamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
instytutempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
instytutommnoga celownikmęski rzeczowy
instytutowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
instytutówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
instytutupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
instytutymnoga mianownikmęski rzeczowy
instytutymnoga biernikmęski rzeczowy
instytutymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz