in-sty-tu-tor-ka-mi

instytutorkami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: instytutorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
instytutorcepojedyncza celownikżeński
instytutorcepojedyncza miejscownikżeński
instytutorekmnoga dopełniaczżeński
instytutorkapojedyncza mianownikżeński
instytutorkachmnoga miejscownikżeński
instytutorkamimnoga narzędnikżeński
instytutorkąpojedyncza narzędnikżeński
instytutorkępojedyncza biernikżeński
instytutorkimnoga mianownikżeński
instytutorkimnoga biernikżeński
instytutorkimnoga wołaczżeński
instytutorkipojedyncza dopełniaczżeński
instytutorkopojedyncza wołaczżeński
instytutorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz