in-sy-nu-ato-ra-mi

insynuatorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: insynuator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
insynuatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
insynuatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
insynuatorapojedyncza biernikmęski osobowy
insynuatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
insynuatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
insynuatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
insynuatorommnoga celownikmęski osobowy
insynuatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
insynuatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
insynuatorówmnoga biernikmęski osobowy
insynuatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
insynuatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
insynuatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
insynuatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
insynuatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
insynuatorzymnoga mianownikmęski osobowy
insynuatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz