in-ta-bu-la-tom

intabulatom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: intabulat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
intabulaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
intabulaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
intabulatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
intabulatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
intabulatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
intabulatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
intabulatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
intabulatommnoga celownikmęski rzeczowy
intabulatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
intabulatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
intabulatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
intabulatymnoga mianownikmęski rzeczowy
intabulatymnoga biernikmęski rzeczowy
intabulatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz