in-te-li-gen-cik

inteligencik (nazwa pospolita) rzeczownik lekcew.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: inteligencik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
inteligencikpojedyncza mianownikmęski osobowy
inteligencikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
inteligencikapojedyncza biernikmęski osobowy
inteligencikachmnoga miejscownikmęski osobowy
inteligencikamimnoga narzędnikmęski osobowy
inteligencikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
inteligencikimnoga biernikmęski zwierzęcy
inteligencikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
inteligencikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
inteligencikommnoga celownikmęski osobowy
inteligencikowipojedyncza celownikmęski osobowy
inteligencikowiemnoga mianownikmęski osobowy
inteligencikowiemnoga wołaczmęski osobowy
inteligencikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
inteligencikówmnoga biernikmęski osobowy
inteligencikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
inteligencikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz