in-te-li-gen-tach

inteligentach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: inteligent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
inteligencimnoga mianownikmęski osobowy
inteligencimnoga wołaczmęski osobowy
inteligenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
inteligenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
inteligentpojedyncza mianownikmęski osobowy
inteligentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
inteligentapojedyncza biernikmęski osobowy
inteligentachmnoga miejscownikmęski osobowy
inteligentamimnoga narzędnikmęski osobowy
inteligentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
inteligentommnoga celownikmęski osobowy
inteligentowipojedyncza celownikmęski osobowy
inteligentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
inteligentówmnoga biernikmęski osobowy
inteligentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
inteligentymnoga biernikmęski zwierzęcy
inteligentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz