in-ten-dan-cie

intendancie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: intendant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
intendancimnoga mianownikmęski osobowy
intendancimnoga wołaczmęski osobowy
intendanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
intendanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
intendantpojedyncza mianownikmęski osobowy
intendantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
intendantapojedyncza biernikmęski osobowy
intendantachmnoga miejscownikmęski osobowy
intendantamimnoga narzędnikmęski osobowy
intendantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
intendantommnoga celownikmęski osobowy
intendantowipojedyncza celownikmęski osobowy
intendantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
intendantówmnoga biernikmęski osobowy
intendantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
intendantymnoga biernikmęski zwierzęcy
intendantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz