in-ten-den-tu-rze

intendenturze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: intendentura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
intendenturmnoga dopełniaczżeński
intendenturapojedyncza mianownikżeński
intendenturachmnoga miejscownikżeński
intendenturamimnoga narzędnikżeński
intendenturąpojedyncza narzędnikżeński
intendenturępojedyncza biernikżeński
intendenturopojedyncza wołaczżeński
intendenturommnoga celownikżeński
intendenturymnoga mianownikżeński
intendenturymnoga biernikżeński
intendenturymnoga wołaczżeński
intendenturypojedyncza dopełniaczżeński
intendenturzepojedyncza celownikżeński
intendenturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz