in-ter-dyk-tem

interdyktem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: interdykt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
interdykciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
interdykciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
interdyktpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
interdyktpojedyncza biernikmęski rzeczowy
interdyktachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
interdyktamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
interdyktempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
interdyktommnoga celownikmęski rzeczowy
interdyktowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
interdyktówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
interdyktupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
interdyktymnoga mianownikmęski rzeczowy
interdyktymnoga biernikmęski rzeczowy
interdyktymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz