in-ter-ka-la-cjo

interkalacjo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: interkalacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
interkalacjapojedyncza mianownikżeński
interkalacjachmnoga miejscownikżeński
interkalacjamimnoga narzędnikżeński
interkalacjąpojedyncza narzędnikżeński
interkalacjemnoga mianownikżeński
interkalacjemnoga biernikżeński
interkalacjemnoga wołaczżeński
interkalacjępojedyncza biernikżeński
interkalacjipojedyncza celownikżeński
interkalacjipojedyncza miejscownikżeński
interkalacjipojedyncza dopełniaczżeński
interkalacjopojedyncza wołaczżeński
interkalacjommnoga celownikżeński
interkalacjimnoga dopełniaczżeński
interkalacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz