in-ter-lo-ku-to-ra

interlokutora (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: interlokutor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
interlokutorpojedyncza mianownikmęski osobowy
interlokutorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
interlokutorapojedyncza biernikmęski osobowy
interlokutorachmnoga miejscownikmęski osobowy
interlokutoramimnoga narzędnikmęski osobowy
interlokutorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
interlokutorommnoga celownikmęski osobowy
interlokutorowipojedyncza celownikmęski osobowy
interlokutorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
interlokutorówmnoga biernikmęski osobowy
interlokutorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
interlokutorymnoga biernikmęski zwierzęcy
interlokutorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
interlokutorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
interlokutorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
interlokutorzymnoga mianownikmęski osobowy
interlokutorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz