in-ter-na-tow-ca

internatowca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: internatowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
internatowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
internatowcapojedyncza biernikmęski osobowy
internatowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
internatowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
internatowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
internatowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
internatowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
internatowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
internatowcommnoga celownikmęski osobowy
internatowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
internatowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
internatowcówmnoga biernikmęski osobowy
internatowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
internatowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
internatowcymnoga mianownikmęski osobowy
internatowcymnoga wołaczmęski osobowy
internatowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
internatowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz