in-ter-pe-la-to-ra-mi

interpelatorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: interpelator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
interpelatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
interpelatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
interpelatorapojedyncza biernikmęski osobowy
interpelatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
interpelatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
interpelatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
interpelatorommnoga celownikmęski osobowy
interpelatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
interpelatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
interpelatorówmnoga biernikmęski osobowy
interpelatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
interpelatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
interpelatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
interpelatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
interpelatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
interpelatorzymnoga mianownikmęski osobowy
interpelatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz