in-ter-po-zy-cje

interpozycje (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: interpozycja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
interpozycjapojedyncza mianownikżeński
interpozycjachmnoga miejscownikżeński
interpozycjamimnoga narzędnikżeński
interpozycjąpojedyncza narzędnikżeński
interpozycjemnoga mianownikżeński
interpozycjemnoga biernikżeński
interpozycjemnoga wołaczżeński
interpozycjępojedyncza biernikżeński
interpozycjipojedyncza celownikżeński
interpozycjipojedyncza miejscownikżeński
interpozycjipojedyncza dopełniaczżeński
interpozycjopojedyncza wołaczżeński
interpozycjommnoga celownikżeński
interpozycjimnoga dopełniaczżeński
interpozycyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz