in-ter-pre-te-rze

interpreterze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: interpreter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
interpreterpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
interpreterpojedyncza biernikmęski rzeczowy
interpreterapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
interpreterachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
interpreteramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
interpreterempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
interpreterommnoga celownikmęski rzeczowy
interpreterowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
interpreterówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
interpreterymnoga mianownikmęski rzeczowy
interpreterymnoga biernikmęski rzeczowy
interpreterymnoga wołaczmęski rzeczowy
interpreterzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
interpreterzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz