in-ter-wie-wie

interwiewie (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: interwiew

słowoliczbaprzypadekrodzaj
interwiewpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
interwiewpojedyncza biernikmęski rzeczowy
interwiewachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
interwiewamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
interwiewempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
interwiewiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
interwiewiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
interwiewommnoga celownikmęski rzeczowy
interwiewowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
interwiewówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
interwiewupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
interwiewymnoga mianownikmęski rzeczowy
interwiewymnoga biernikmęski rzeczowy
interwiewymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz