in-te-sta-ci

intestaci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: intestat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
intestacimnoga mianownikmęski osobowy
intestacimnoga wołaczmęski osobowy
intestaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
intestaciepojedyncza wołaczmęski osobowy
intestatpojedyncza mianownikmęski osobowy
intestatapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
intestatapojedyncza biernikmęski osobowy
intestatachmnoga miejscownikmęski osobowy
intestatamimnoga narzędnikmęski osobowy
intestatempojedyncza narzędnikmęski osobowy
intestatommnoga celownikmęski osobowy
intestatowipojedyncza celownikmęski osobowy
intestatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
intestatówmnoga biernikmęski osobowy
intestatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
intestatymnoga biernikmęski zwierzęcy
intestatymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz