in-tro-duk-to-rom

introduktorom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: introduktor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
introduktorpojedyncza mianownikmęski osobowy
introduktorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
introduktorapojedyncza biernikmęski osobowy
introduktorachmnoga miejscownikmęski osobowy
introduktoramimnoga narzędnikmęski osobowy
introduktorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
introduktorommnoga celownikmęski osobowy
introduktorowipojedyncza celownikmęski osobowy
introduktorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
introduktorówmnoga biernikmęski osobowy
introduktorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
introduktorymnoga biernikmęski zwierzęcy
introduktorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
introduktorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
introduktorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
introduktorzymnoga mianownikmęski osobowy
introduktorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz