in-tro-ni-za-cyj

intronizacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: intronizacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
intronizacjapojedyncza mianownikżeński
intronizacjachmnoga miejscownikżeński
intronizacjamimnoga narzędnikżeński
intronizacjąpojedyncza narzędnikżeński
intronizacjemnoga mianownikżeński
intronizacjemnoga biernikżeński
intronizacjemnoga wołaczżeński
intronizacjępojedyncza biernikżeński
intronizacjipojedyncza celownikżeński
intronizacjipojedyncza miejscownikżeński
intronizacjipojedyncza dopełniaczżeński
intronizacjopojedyncza wołaczżeński
intronizacjommnoga celownikżeński
intronizacjimnoga dopełniaczżeński
intronizacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz