in-ty-tu-la-cjo

intytulacjo (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: intytulacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
intytulacjapojedyncza mianownikżeński
intytulacjachmnoga miejscownikżeński
intytulacjamimnoga narzędnikżeński
intytulacjąpojedyncza narzędnikżeński
intytulacjemnoga mianownikżeński
intytulacjemnoga biernikżeński
intytulacjemnoga wołaczżeński
intytulacjępojedyncza biernikżeński
intytulacjipojedyncza celownikżeński
intytulacjipojedyncza miejscownikżeński
intytulacjipojedyncza dopełniaczżeński
intytulacjopojedyncza wołaczżeński
intytulacjommnoga celownikżeński
intytulacjimnoga dopełniaczżeński
intytulacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz