inu-it-ko

Inuitko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Inuitka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Inuitcepojedyncza celownikżeński
Inuitcepojedyncza miejscownikżeński
Inuitekmnoga dopełniaczżeński
Inuitkapojedyncza mianownikżeński
Inuitkachmnoga miejscownikżeński
Inuitkamimnoga narzędnikżeński
Inuitkąpojedyncza narzędnikżeński
Inuitkępojedyncza biernikżeński
Inuitkimnoga mianownikżeński
Inuitkimnoga biernikżeński
Inuitkimnoga wołaczżeński
Inuitkipojedyncza dopełniaczżeński
Inuitkopojedyncza wołaczżeński
Inuitkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz