in-wek-ta-mi

inwektami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: inwekta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
inwekciepojedyncza celownikżeński
inwekciepojedyncza miejscownikżeński
inwektmnoga dopełniaczżeński
inwektapojedyncza mianownikżeński
inwektachmnoga miejscownikżeński
inwektamimnoga narzędnikżeński
inwektąpojedyncza narzędnikżeński
inwektępojedyncza biernikżeński
inwektopojedyncza wołaczżeński
inwektommnoga celownikżeński
inwektymnoga mianownikżeński
inwektymnoga biernikżeński
inwektymnoga wołaczżeński
inwektypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz