in-wen-cyj

inwencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: inwencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
inwencjapojedyncza mianownikżeński
inwencjachmnoga miejscownikżeński
inwencjamimnoga narzędnikżeński
inwencjąpojedyncza narzędnikżeński
inwencjemnoga mianownikżeński
inwencjemnoga biernikżeński
inwencjemnoga wołaczżeński
inwencjępojedyncza biernikżeński
inwencjipojedyncza celownikżeński
inwencjipojedyncza miejscownikżeński
inwencjipojedyncza dopełniaczżeński
inwencjopojedyncza wołaczżeński
inwencjommnoga celownikżeński
inwencjimnoga dopełniaczżeński
inwencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz