in-wen-to-rom

inwentorom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: inwentor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
inwentorpojedyncza mianownikmęski osobowy
inwentorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
inwentorapojedyncza biernikmęski osobowy
inwentorachmnoga miejscownikmęski osobowy
inwentoramimnoga narzędnikmęski osobowy
inwentorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
inwentorommnoga celownikmęski osobowy
inwentorowipojedyncza celownikmęski osobowy
inwentorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
inwentorówmnoga biernikmęski osobowy
inwentorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
inwentorymnoga biernikmęski zwierzęcy
inwentorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
inwentorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
inwentorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
inwentorzymnoga mianownikmęski osobowy
inwentorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz