iro-nów

ironów (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: iron

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ironpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ironpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ironachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ironamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ironempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ironiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ironiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
ironommnoga celownikmęski rzeczowy
ironowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ironówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ironupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ironymnoga mianownikmęski rzeczowy
ironymnoga biernikmęski rzeczowy
ironymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz