izo-mor-fo

izomorfo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: izomorfa

słowoliczbaprzypadekrodzaj
izomorfmnoga dopełniaczżeński
izomorfapojedyncza mianownikżeński
izomorfachmnoga miejscownikżeński
izomorfamimnoga narzędnikżeński
izomorfąpojedyncza narzędnikżeński
izomorfępojedyncza biernikżeński
izomorfiepojedyncza celownikżeński
izomorfiepojedyncza miejscownikżeński
izomorfopojedyncza wołaczżeński
izomorfommnoga celownikżeński
izomorfymnoga mianownikżeński
izomorfymnoga biernikżeński
izomorfymnoga wołaczżeński
izomorfypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz