ja-cen-te

Jacente (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Jacenty

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jacentemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jacentemnoga biernikmęski zwierzęcy
Jacentemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Jacentegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jacentegopojedyncza biernikmęski osobowy
Jacentemupojedyncza celownikmęski osobowy
Jacentowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jacentowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jacentypojedyncza mianownikmęski osobowy
Jacentypojedyncza wołaczmęski osobowy
Jacentychmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jacentychmnoga biernikmęski osobowy
Jacentychmnoga miejscownikmęski osobowy
Jacentymmnoga celownikmęski osobowy
Jacentympojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jacentympojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jacentymimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz