ja-ku-bie

Jakubie (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Jakub

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jakubpojedyncza mianownikmęski osobowy
Jakubapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jakubapojedyncza biernikmęski osobowy
Jakubachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jakubamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jakubempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jakubiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jakubiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Jakubommnoga celownikmęski osobowy
Jakubowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jakubowiemnoga mianownikmęski osobowy
Jakubowiemnoga wołaczmęski osobowy
Jakubówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jakubówmnoga biernikmęski osobowy
Jakubymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jakubymnoga biernikmęski zwierzęcy
Jakubymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz