ja-ku-ta

Jakuta (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Jakut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Jakucimnoga mianownikmęski osobowy
Jakucimnoga wołaczmęski osobowy
Jakuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Jakuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Jakutpojedyncza mianownikmęski osobowy
Jakutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Jakutapojedyncza biernikmęski osobowy
Jakutachmnoga miejscownikmęski osobowy
Jakutamimnoga narzędnikmęski osobowy
Jakutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Jakutommnoga celownikmęski osobowy
Jakutowipojedyncza celownikmęski osobowy
Jakutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Jakutówmnoga biernikmęski osobowy
Jakutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Jakutymnoga biernikmęski zwierzęcy
Jakutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz