jan-czar-ku

Janczarku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Janczarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Janczarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Janczarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Janczarkapojedyncza biernikmęski osobowy
Janczarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Janczarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Janczarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Janczarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Janczarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Janczarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Janczarkommnoga celownikmęski osobowy
Janczarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Janczarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Janczarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Janczarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Janczarkówmnoga biernikmęski osobowy
Janczarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Janczarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz