ja-ne-wi-czu

Janewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Janewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Janewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Janewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Janewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Janewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Janewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Janewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Janewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Janewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Janewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Janewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Janewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Janewiczommnoga celownikmęski osobowy
Janewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Janewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Janewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Janewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Janewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Janewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Janewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz